logo Kanoleu't

Verhalen

Bericht van een OUWE PEDDELAAR:

OVER WARME HANDJES IN DE WINTER.

Door: Ico Jongerden.

VROEGER! Toen was het pas echt KOUD!

Ik herinner mij flarden van een Kanotocht op de dag dat de WOESTE WINTER van 78/79 aan het invallen was. Het was in de tijd dat ene Minister Van Agt nog hoogstpersoonlijk maar achterkamerlijk de Legalisatie van de heidens veronderstelde Abortus Provocatus tegenhield*), al mijn zussen nog Gezagsgetrouw de Afwas deden en Donkerblonde Geert Wilders zich door een goeddeels blanke Middelbare opleiding manipuleerde. Het ging ongeveer zo, en het was rond of op een of andere Gezellige Winterse Feestdag; Ik had met de Jongens van de Kanoclub (Dolfijnen) afgesproken om een uur of acht op het station van Harderwijk (ging altijd goed zonder telefoon!).

Het gezaghebbende Acht Uur Journaal (Met Fred Emmer!)weerbericht repte voorafgaande avond van invallende winter, dalende temperaturen, ijzel en een stevige Noordooster. Eind December ’78: Ico gaat peddelen met zijn vrienden. Aangezien Afspraak Afspraak =, en communicatie in die tijd even eenvoudig als prompt en vaak een-richting was, stond ik na een Vroege Glijdende Busrit (lijn 42) over een even Spannende als Protestantse Witte Veluwe met een extra Dikke Wollen Trui en Extra Boterhammen (beide pakketten van ongeveer dezelfde volume in die tijd) bij Harderwijk-Bahnhof mijn kanovrienden op te wachten. Om een of andere reden had ik mijn Peddel bij me, (ik denk om thuis te lakken) Dat leverde geloof ik reacties op, maar je kunt niet zonder peddel. Mijn Vrienden kwamen ruim te laat, want er moesten 2 van de 3 authentieke Duitse Opels en VW´s aangesleept worden, met de Opel Kaptein (Een TweeLiter!) die vooraf handmatig door de saamhorige leden aangedrukt was. Gaf niks! [vorige keer moesten we een uitlaat met draad vastzetten dus dit viel mee. Gezellig was het! Op pad met het Defilé: nagestaard door gefronst kijkende winterburgers (die Kanotrailer denk ik). Het plan was vanaf de Hollandsebrug naar Lelystad langs de dijk van Het Verse doch Barre Zuidelijk Flevoland te peddelen. De Vaarrichting klopte precies met de voorspelde Wind: Noordoost, en de laatste niet Zaggies. (Die komt daar dus vandaan hè!) Enfin: Voertuig op het Eindpunt Lelystad geplaatst en met de hele horde in 2 auto´s naar Hollandse Brug. Vandaar rondden we het Almeerse Hoofd naar het IJsselmeer.

Over de Uitrusting en omstandigheden geen enkele illusie: Geen anorak, wel een AGU jekkie over de vermelde Dikke Wollen Trui Geen outdoor ondergoed: Gewoon een lange wollen Passiedoder. Groen. ( van Pa uit het leger, het was Koude Oorlog tenslotte) onder een Gedegen Spijkerbroek. Wollen Handschoenen in het Water Gedoopt bevroren ze meteen (een Oude ZuiderzeeVisserstruuk) Geen Grip maar Wel Lekker Warm! Zwemvesten: Niet Nodig. De Dichtstbijzijnde Belmasjiene (Toen nog alles Degelijk en Overzichtelijk PeeTeeTee) op minstens 5 kilometer afstand ergens bij iemand Binnen aan de Muur. Gewone Grote Poephappers aan je voeten, niet tegen de voetsteun want-boot-te-klein. Je peddelt in een Originele, Robuuste, Door- en Door Betrouwbare Polyester Harderwijker Niet-Zeekano. Zonder Drijfvermogen maar gelardeerd met Grijplijnen en een katoenen spatzeil (Alles bij elkaar wel Zeshonderd Gulden Man!). Een Overheerlijk Aanvoelend Houten Huisman Sgeppie (90° rechts gedraaid)in je handen Vijfenveertig Gulden. (aluminium zat toen alleen in vliegmachines) En we konden Eskimoteren. Het kon niet op!

Wel: Veel eten! Boterhammen en Warme chocomel in een glazen fles. We kennen de weg uit onszelf, elkaar door-en-door en we hebben veel ervaring (en vooral mateloos veel bravoure) Toch een flink aantal hele koude uren en overlopende golven later, (ik geloof dat het 25 kilometer is) maar in ieder geval ver na het invallen van de Duisternis, stegen we onderaan de dijk bij de in Houtribsluizen uit.(Ze schutten ons niet eens!) Ha We zijn er! Daar bovenop de Dijk staat de Auto! Iedereen sleepte zijn sgip gretig door de al aardig opgewaaide sneeuw tegen de dijk op (hoofd- noch navilampjes, hè) De eigenaar van het vehikel pakte uit zijn broekzak de sleutel. Toen in zijn andere broekzak Vervolgens zijn Jaszakken Zijn Waterdichte Plastic zak Vroeg nog iets aan Iemand Staarde vervolgens afwezig over de Donkere Besneeuwde Onheilspellend Onbewoonde Vlaktes… Je voelt hem al aankomen: BLASFEMIE! In de andere auto! We zeiden Verschillende Dingen

De Oplossing diende zich gelukkig bijna meteen aan in de vorm van een passerende Lada 1205 Oostblok, wiens Bestuurder de Sjooffeurs spontaan in zijn Koets uitnodigde, onder vermelding dat ie niet garandeerde dat het ding bleef rijden onder winterse omstandigheden. Je neemt het zoals het komt. Alleen is tenslotte ook maar Alleen op zo’n dag nietwaar? De Kleumende Kluit inmiddels verschuilde zich dicht opeen gepakt wachtend op het luwst vindbare plekje achter een blij nieuw geplant boompje bovenop de Dijk van het Nieuwe Land. De Transfer slaagde op een of andere manier: De rest van het verhaal komt je vermoedelijk bekend voor: KRAKEND omkleden, sgepen opladen en wegwezen. Ik geloof richting Oliebollen.

Welke dingen leerde ik hieruit?

Prettige Wintermaanden verder.

Ico,
Een stuk ouder.

Recente Anecdote over Kanovaren en Verwarrende Natuurkunde:

Een Koude Najaarsdag onlangs op een Wildwaterbaan:
Ik bied StudentSportopleiding van een groep mijn Dertig Graden Peddel aan, een noviteit na 35 jaar Haaks Peddelen.
“Moet je voelen, zo´n Dertig Graden Sgeppie. Dat vaart ff heel anders!”
Het aanbod wordt geaccepteerd, reactie is enthousiast.
Een SportStudente uit Glanerbrug (verder nergens om) roept: 'Mag ik ook? Mijn handen zijn Berekoud!'
Doe maar Meid…

Noten

*) wat heeft Illegale Abortus nou in vredesnaam met kanovaren te maken?
Alles natuurlijk: minder talentvolle aardige jonge Peddelaars!
Terug naar het overzicht van alle verhalen