een kleine en gezellige groep enthousiaste Twentse kanoërs...
Door: Ico Jongerden.
Een Mooie Sloot in de Agterhoek
Op een Koude Mooie Decembermiddag
Met een Stel Warme Mensen.
Eigenlijk zou mijn Stagiaire dit stukje schrijven, maar hij is er als rechtgeaard Sporter (CIOS!) heus niet aan toe gekomen zijn indringende ervaringen op inspirerende manier aan het beeldscherm toe te vertrouwen:
Jammer jammer jammer.
Dan doen we het zelf maar weer: Aangezien ik hem nog een keer moet beoordelen….Maar dan niet op kaarten, knuffelen of chillen. Daarover ooit meer.
Aanvankelijk Geannuleerd dankzij -of ondanks- de Kredietcrisis ( die overigens nog lang niet voorbij is*); organisator Wim Baas leed aan hevige darmkrampen met spuitpoep. Je mag als Loswandig Kanovaarder niet op een heldere beek peddelen.
Gewoon omdat je langs de openbare weg ook geen motorolie mag verversen. Zoiets moet je je er bij voorstellen.
We hebben eerst even Het Waterschap ter plaatse ( Ja. DÁT Waterschap, dat schijnbaar Volledig Vrijuit gaat na een Ongevalletje Kruidvat) benaderd, of er misschien iets verboden was daarginds. Nooit over één nacht ijs toch?
Eerst es bellen; Een even Prompte als Verbaasde Reactie volgde van een licht ontgoochelde beambte.
Je treft wel eens mensen die eigenlijk
VAN DINGEN LIEVER NIET OP DE HOOGTE ZOUDEN WILLEN ZIJN.
‘Dat weten we nog niet.’
“Vier groepen van vijf kan ook, dan splitsen we op!”
(Wij wisten al meer dan hij.)
“Ja daarom gaan we er ook heen, naast de prachtige natuur die we verwachten natuurlijk!”
‘We doen ons best!’
géén
Bij de Grens ingestapt in deze Werkelijk Beeldschone Beek; ook het water was zuiver
De Aangelegen Kippenslachterij van eertijds is tot en met de fundamenten verdwenen; Niet dat ik iets tegen dode kippen heb, maar in dit geval scheelt een boel stank!
Pruisisch zwerfafval ausreichend, als vanouds ( ’die Oedinger smeissen’ Einiges ‘ rum’
)
En verdomd: Die Natuur was me toch
IJsvogels natuurlijk, maar ook allerlei ander zeldzaam gevederd gespuis.
Vriendelijk verbaasde aanwonenden renden opgewonden met de kleine kinderen naar de waterkant: ‘Kano’s!’ Blijkbaar zie je ze hier niet zo vaak;
De stuwen en vistrappen onderweg, waren bij deze waterstand allemaal bevaarbaar.
En er waren natuurlijk de twee prachtige, altijd spannende bevaarbare watermolens:
De Oliemolen ( Rosa Baus vroeg nog naar je Willem. Ik heb verteld dat je de scheit van d’r had.)
met 1½ meter verval, en verderop de Berenschot van bijna 2 meter.
Alwaar den Veurzitter onzer VrindenVereeniging voor het oog van uitbuikende zondagmiddagwandelaars nog even de bink moest uithangen in de Wals onder de stuw. Zijn ervaring redde hem van zijn overmoed. Ik niet.
“Het werd bijna mijn Kruidvatmomentje’ zoals hij het met gevoel voor drama uitdrukte na het succesvol verlaten van de wals. Onder de Rook van Winterswijk nog wel.
De Stagiaire inmiddels deed gewoon wat je moet doen : peddelen en stuwtjes varen.
( maar nu nog een keer schrijven: de zwembadcursus bijvoorbeeld)
Rudy ook, van twee kantelmomenten redde hij er een prachtig zelf, waarvan plaatjes.
En Dörthe stortte zich van de vistrappen
We hebben ons met ons vijven prima vermaakt
Niet verder vertellen….anders wordt het daar te druk.
Daarom vermeld ik opzettelijk de volledige naam ook niet in dit epos,want dan wordt het eerder op Google gevonden. Zo werkt dat tegenwoordig.
De pica’s van Hans spreken voor zich. (filmpjes binnenkort op Youtube onder kanoleut winterswijk)
Ico
Bekijk de fotoreportage
Terug naar het overzicht van alle verhalen
* Mijn voorspelling in Het Regge kanoverslag van oktober 2001 (www.kanoleut.nl) dat het nog lang zou duren eer Osama Bin Laden -wie kent hem nog?- gepakt zou worden, is inmiddels uitgekomen. De heer Bush is inmiddels al wel succesvol ingeruild voor een veelbelovend getint exemplaar.