een kleine en gezellige groep enthousiaste Twentse kanoërs...
Dit was het tweede jaar dat ik mee deed, nu de route andersom, van Almelo naar Nordhorn. Wel hetzelfde grasveldje om te kamperen bij het Bootshaus van de de BootsClubNordhorn. De gastvrije ontvangst namens de BCN werd weer verzorgd door Jürgen Bormann en zijn mensen. Het was een hartelijk weerzien met een aantal deelnemers van 2007 en een aantal nieuwe. De groep wordt steeds groter.
De BBQ werd als vanouds deskundig bediend, het bier en de stemming waren weer prima. Er werd ook al wat gevaren, over de Vechtesee en dan een rondje Nordhorn. De hangende keukens werden bekeken, je hoeft daarvoor niet voor naar Appingedam!
Nadat ik mijn derde rondje Nordhorn had gepeddeld, kwam het bier, en zo werd het later en later. Hoe laat het was toen ik mijn tentje opzocht weet ik niet meer. Net in de tent, in de slaapzak, was er plotseling een enorm hoop gedonder, vooraf gegaan door groot vuurwerk. Pal boven mijn hoofd, eerst nog een paar seconden tussen flits en knal, dan tegelijk. Toen viel de regen. Ik was blij met mijn dubbeldakstent, hij bleek ook waterdicht te zijn.
s
Ondanks het geflikker en gedonder ben ik toch in slaap gevallen. Ik droomde over mijn niet geplaatste transportzeiltje. Mijn kano, met vele andere al op de trailer geplaatst, maar zonder transportzeiltje, liep vol met water en een aantal andere kuipen ook. Hierdoor werd de trailer zo zwaar dat hij kantelde en de voorgespannen cabrio optilde. Gelukkig was het maar een droom, Michiel was niet boos want zijn cabrio stond er nog gewoon. Ik was dus wakker, het was droog en het grasveld met tenten, campertjes en de caravan was geen modderpoel geworden. We boften dus (weer).
Ontbijten gebeurde buiten aan een lange tafel. BCN zorgde voor alles, koffie, broodjes, beleg, thee, etc. Daarna het gebruikelijke ritueel, spullen verzamelen en tentje dicht maken. De trailers met de voorgespannen auto’s werden alvast met de neuzen in de goede richting gezet. Dan komt er een echte bus voor al die Kanoten, wat een luxe.
Wat een eind is het met de bus van Nordhorn naar Almelo. In Almelo bleken de trailers met alle kajaks al te zijn aangekomen. De administratie was tactisch opgesteld in het gebouwtje van de toiletten en zo konden we door Peter worden afgevinkt voor de start.
In het water wachten op de wethouder die ons officieel weg zou starten. Mis dus, geen wethouder. Peter gaf per megafoon toestemming om te vertrekken. De snelle jongens spurten weg, de rest volgde. Bij de eerste overdraging ging die voorsprong verloren. Immers je kunt maar één voor één uit de kano en ook weer erin. Zo ontstond een lang lint van kajakkers (of Kanoten zoals de BCN-ers zeggen).
De veiligheid was net als vorig jaar goed in orde. Vier dames waren er met een auto vol EHBO en andere hulpmiddelen. Ze begeleidden ons tot Nordhorn.
Dan de tocht zelf. Het water moet van een goede kwaliteit geweest zijn, want de dotter en waterlelie waren overal aanwezig. Ik heb zelfs schrijvertjes op het water gezien, die deukjes in het water maakten met hun pootjes. Maar toen ik achter een tweepersoons Canadees voer, bleek dat de prut onder het bovenste laagje water behoorlijk stonk. Dus de kajak maar in een hogere versnelling gezet en hen gepasseerd. Daarna heb ik vele vogeltjes gezien, en toen het water wat meer doorzichtig werd, zelf futen. Een visarend heb ik ook zien vliegen. Verder heb ik helpende, toekijkende en fotograferende Kano’leu’t-ers gezien. De foto’s van Jan Kamp en Rudy van Rossum en mijn persoon zijn tot één album in elkaar geschoven. Naast ons amateurs, was er ook een videoploeg uit Enschede die onze tocht opnam. Het is de bedoeling dat er ook een DVD gemaakt wordt. Ik ben benieuwd.
Later in de middag mag/moet je wat rust nemen. Vanwege een flink aantal overdragingen vlak na elkaar, vlak voor Nordhorn zorgde de organisatie voor transport van boten en mensen naar de grenssluis. Daar wachtten we af tot de burgemeester ons zou verwelkomen. Wachten en noch eens wachten, maar de burgemeester….., hij kwam niet naar de grenssluis. Ondertussen waren we weer tot een volledige vloot aangegroeid, dan komt het berichtte dat we begroet zullen worden bij het Bootshaus van de BCN. OK dan gaan we weer varen. Bij de BCN aangekomen worden we gefeliciteerd voor het volbrengen van deze tocht door de burgemeester van Nordhorn “Herr Husemann en de Landrat van Kreis Grafschaft Bentheim “”Herr Kethorn”.
De boten gaan uit het water, douchen en wat eten, alles was keurig voor elkaar. Zelf ging ik snel mijn tentje inpakken en afscheid nemen. Mijn groet herhaal ik hier nog een keer: “Mensen bedankt voor jullie gezelschap. Tot volgend jaar hier, of mogelijk ergens anders op het water”. Organisatie, EKR & BCN, bedankt.
Bekijk de fotoreportage gemaakt door Ton op de website van de EKR.
Terug naar het overzicht van alle verhalen