een kleine en gezellige groep enthousiaste Twentse kanoërs...
Maanden geleden werd ik door een andere kanoot enthousiast gemaakt voor deze uitdaging: 35 km. met veel overdragingen.
Dan is het zo ver, mijn medekanoot, Jan Mulder uit Balkbrug staat te wachten bij de Witte Paal. Hij met zijn Wato en ik met mijn WaterTon achter elkaar naar Almelo.
Daar de auto van Jan geparkeerd achter de GIBO en overgeladen. Met één auto, twee kanos en 2 kampeeruitrustingen naar de BootClubNorhorn aan de Vechtesee. Er stonden al een aantal tenten, caravans en een kampeerbus. Er waren een stuk of 20 Nederlanders, die mee wilden varen en klunen.
Voor mij was het 30 jaar geleden dat ik gekampeerd had en mijn botten zijn ook 30 jaar ouder geworden, dus het was wel wennen. Tent opzetten had ik al geoefend en redelijk snel stonden Jan en mijn tentje tussen een Kanoleu’t’er en Jaap en Tineke Stekelenburg uit Ruinen.
Stadt Nordhorn trakteerde op BBQ en de drankjes (gelimiteerd). Welke limiet ik heb gehaald weet ik niet, maar ik kon mijn tent nog wel vinden. Pyama aan, in de mummie slaapzak. Dat had ik ook al een paar keer geoefend en na wat gedraai (wat is zo een mummiezak nauw!) viel ik in slaap. Om 5 uur kwamen de eerste mensen, tenminste ik werd wakker van kinderstemmen. Toch maar weer verder getracht te slapen.
Na het (ook al gratis) onbijt voor alle Duitse en Nederlandse slapers, klaar maken voor de start.
Nette notabelen in pak, geflankeerd door Kanoten in groene EKR hesjes, bliezen na toespraken op twee scheepstoeters en daar gingen alle boten: wwbootjes, tourkanos, canadezen en een paar zeekajaks.
De jonkies van de BootsclubNordhorn gingen er als een haas vandoor. Maar bij het eerste uitstappunt waren we toch vlak achter hen. Toen getracht de kant op te komen. De sluis was daar niet echt geschikt voor, maar doordat Eduard in het water ging staan konden we een voor een naar boven.
Er zaten daar 4 of 5 overdragingen vlak na elkaar, dus had de organisatie kanotrailers klaar staan om ons zo twee kilometer te vervoeren.
De resterende 33 kilometer was het steeds weer kano in, kano uit en dan overdragen. Sommige stukken zaten helemaal vol met waterlelies en gele dotters. Het water was wel mooi helder op sommige stukken. Ook een futennest en een orchide konden we onderweg bewonderen, dit is allemaal op de foto’s te zien.
De mee rijdende ambulance is niet in aktie gekomen. Onderweg waren voldoende bankjes om thee of soep te maken en de mee gebrachte etenswaren te nuttigen. Zodoende kon ons eigenlijk niets overkomen..
Ergens halverwege was RTV Oost er met camera en microfoon en het waterbedrijf deelde flesjes met water uit Na een laatste (bijna over het hoofd geziene) overdraging kwamen we aan in Almelo, net op tijd om de vlottenbouwers te zien die aan het afbreken/opruimen waren.
Al met al een geslaagde tocht, deels een avonturentocht omdat de dijkhellingen soms aardig stijl waren. Volgend jaar van Almelo naar Nordhorn, ik ga mee. Ik hoop wel dat er minstens één kanosteiger meer is, bij Nordhorn.
PS Kanoten = duits voor kanovaarders
Uitgebreide fotoreportage zie: website van de Euregio KanoRally .
Terug naar het overzicht van alle verhalen