een kleine en gezellige groep enthousiaste Twentse kanoërs...
Verslag van ene M. te A.
Het is weer zover, driekwart tot heel Nederland hangt weer in infantiele oranje uitrusting voor de buis of is uitverkoren om voor exorbitant hoge prijzen als haringen in een ton gepakt in een stadion de vruchtbaarheids riten van 25 man en één bal te mogen aanschouwen. Nederland voetbalt! Héél Nederland? Nee! Op een klein plekje aan de uiterste rand van het Oranje Nederland zijn noch twee verlichte geesten die nog niet door de Oranje ziekte zijn geïnfecteerd en dapper stand houden. Hoezo dapper? Gewetenloos! Want ze profiteren van het feit dat Nederland uitgeteld, ademloos en hyperventilerend naar de beeldbuis zit te staren, doof en blind voor alles wat zich in de directe omgeving plaats vindt.
Zorgvuldig gepland, worden twee kano’s te water gelaten op een plek die ten strengste verboden is voor alles wat maar op enigerlei wijze met het beroeren van het water door mensen te maken heeft. Vissen noch kanoën is toegestaan. In het verleden werd dit verbod gehandhaafd door zeer ijverige lieden die in het bezit waren van een dubbelloops jachtgeweer en in ieder geval zeer overtuigd waren in het wekken van de schijn dat het geweer gebruikt ging worden voor het jagen op bijzonder wild; de kanoer. Dit alles onder het mom van natuurbescherming. Het zeer zeldzame IJsvogeltje heeft hier zijn biotoop dus mensen opgerot. (Het zelfde beestje zetelt al jaren in de Almelose Aa, uitgezonderd de jaren dat de gemeente zonodig al het opgeschoten hout moest schonen…)
Steels gingen wij vlak na het begin van de wedstrijd van start op de Dinkel even voorbij het begin van het omleidingkanaal. De Dinkel is er mooi, zeer mooi zelfs, Het zonlicht speelde met het water Hoge steile oevers worden afgewisseld door lage sompige weiden die langzaam verruigen. Op de oevers staan veelal hoge bomen van diverse pluimage, eiken, wilgen, beuken menig soort is vertegenwoordigd, zowel op de kant als over de beek. Tot onze verassing moesten we op sommige plekken met kunst en vliegwerk over of onder omgevallen bomen door. Tezamen met een onwerkelijke stilte, geen auto was er te horen, zorgde dit voor een echt Indiana Jones gevoel. Het water onder de kano was zo helder dat je de eenden die kopje onder gingen onder je kano door kon zien zwemmen! Een buitengewoon leuk gezicht. Een eenzame ree die zich net had verfrist keek verrast op toen er twee kano’s zacht kwamen aan glijden. Pas toen de eerste tot op 10 meter genaderd was brak het besef door dat dit geen normale vis was en besloot ze dat het verstandiger was om de aftocht te blazen. Wederom een bewijs voor het feit dat een rustiger kanoer het wild niet of nauwelijks verstoort. Tot zover komt het beeld aardig overeen met het beeld dat opgeroepen wordt door de verboden. Ongerepte natuur moet je vooral ongerept laten en absoluut niet uitleveren aan recreatieve hooligans die onder het genot van een metertje pils de omgeving onveilig maken.
Echter tot onze grote verbazing voerde deze verboden vrucht ons door menig achtertuin van enerzijds wat buitenproportionele optrekjes en anderzijds wat opgewaardeerde kippenhokken, beide in de categorie permanent of semi permanente vakantie woning. Veel steile oevers waren dan ook, met name op die plekken waar deze optrekjes gelegen zijn, smaakvol verstevigd met het rest materiaal dat overblijft als je een met een moker het huis van je schoonmoeder bewerkt. Hoezo ongerepte natuur??? Eerder een goed gevoerde lobby van de happy few die rustig willen relaxen in hun tuintjes. Ook begrijpelijk maar toch.
Bovendien wordt vlak voor het hart van dit natuurgebied, het landgoed Singraven, door een plaatselijke middenstander, een ieder instaat gesteld om met een degelijke stalen roeiboot de Dinkel te verkennen… Nog meer vraagtekens, en inmiddels veel minder schuld gevoelens. Het landgoed zelf is zeer mooi. De Dinkel stroomt hier nauwelijks, is breed en de oevers bestaan uit gevarieerd bos. Midden in dit bos is een weide gebied met een enkel boerderij en het kasteel Singraven. Het kasteel ligt in een meander van de Dinkel en het was fantastisch om op een mooie zomer avond in absolute stilte te kunnen genieten van een mooi gebouw dat zich spiegeld in het water temidden van prachtige natuur.
Al met al de moeite meer dan waard. Hoezo heeft Nederland verloren, wij hebben een schitterende avond gehad….
Terug naar het overzicht van alle verhalen